Kurumi staat voor het doek in het kunstlokaal. Je geeft haar de ene na de andere pose-opdracht, en ze reageert er eerlijk op, terwijl er een verlegen glimlach over haar gezicht glijdt. Ze laat alles zien, van unieke poses tot schattige gebaren, rijk aan expressie. Al snel trekt ze haar uniform uit zoals gevraagd, niet in staat haar verlegenheid te verbergen nu ze in witte onderkleding staat. Haar wangen zijn lichtjes rood gekleurd, de spanning neemt geleidelijk af en er verschijnt een zachte glimlach op haar gezicht. Haar weerloze, lieftallige figuur zorgt ervoor dat je je blik niet kunt afwenden.

Met een ronde bril op en gekleed in een loungewear-outfit die haar buik blootlaat, staat Kurumi in de keuken. Ze lijkt zelfs te genieten van het wachten nadat ze heet water in een kopje instantnoedels heeft gegoten. Terwijl ze op de hete noedels blaast om ze af te koelen voordat ze haar wangen volpropt, is de tevreden glimlach die telkens op haar gezicht verschijnt ronduit schattig. Dit ongedwongen stukje uit het dagelijks leven zorgt er op natuurlijke wijze voor dat zelfs jij, als kijker, je gelukkig voelt.

Kurumi, gekleed in een T-shirt en korte broek, gaat helemaal op in de muziek die uit haar koptelefoon klinkt en blijft vrolijk dansen in de woonkamer. Alsof ze meegaat met het opzwepende ritme, wordt haar lichaam langzaam warmer en straalt haar onschuldige glimlach des te feller. Al snel trekt ze haar T-shirt uit en zakt ze weg in de bank, waar ze haar verrode lichaam rustig laat rusten. Omhuld door een aangename vermoeidheid sluiten haar ogen langzaam...

“Wat als Kurumi Miyajima in je dagelijks leven gewoon naast je zou staan?” Vanuit dat simpele idee is dit digitale fotoboek ontstaan, dat je dichter bij haar brengt dan ooit tevoren. Een warm, toegankelijk moment, vastgelegd in een winkel voor kunstbenodigdheden. Een verlegen glimlach in het kunstlokaal. Een rustig, onbewaakt moment in de keuken. Haar speelse opwinding in een tuin bij zonsondergang. In al deze verschillende omgevingen legt de camera niet Kurumi Miyajima als gravure-idool vast, maar Kurumi Miyajima alsof ze deel uitmaakt van je dagelijks leven. Haar betoverende ogen en onweerstaanbare glimlach zijn nog even charmant als altijd, maar bij elke bladzijde die je omslaat, ontdek je een nieuwe kant van haar – van de natuurlijke, ongefilterde sfeer van een vluchtig moment tot onverwacht volwassen uitdrukkingen die je hart een sprongetje laten maken. Elke foto legt een ander facet van haar charme vast en trekt je op natuurlijke wijze dieper haar wereld in. Zoals Kurumi zelf zegt: „Ik denk dat ik nog nooit zo natuurlijk ben geweest tijdens een fotoshoot.“ Dit fotoboek staat vol met de ontspannen, authentieke uitstraling van Kurumi Miyajima, precies zoals ze is. Elke keer als je haar ziet, wil je haar weer zien. Dit is een boek dat Kurumi vastlegt zoals ze vandaag de dag is, in al haar onweerstaanbare aantrekkingskracht.

Tsumugi zit weerloos in een kamer, gekleed in haar te grote hoodie. Terwijl jullie speels op het bed stoeien, komt je gezicht plotseling dichtbij. Jullie blikken kruisen elkaar en de tijd staat stil. Die kleine afstand tussen jullie knijpt diep in je borstkas.

Tsumugi loopt door een op de een of andere manier nostalgisch aandoend smal steegje in een stadje met een vissershaven. Haar lange rok wappert in de wind. Badend in het zonlicht komen haar I-cup borsten tot leven. Een frisse bries met de geur van de zee waait langs haar heen, waardoor haar haar zachtjes wappert. De zoete, aanhoudende geur drijft naar me toe en streelt me zachtjes.

Tsumugi, gekleed in een bodysuit, ligt nonchalant achterover op een bed dat baadt in het licht van de vroege namiddag. Haar soepele figuur, gevormd door ballet, tekent zachte rondingen terwijl ze de kijker aanspreekt. Haar blik komt dichtbij, alsof ze op het punt staat een geheim te delen.

Zonsondergang bij de pier. Tsumugi zit in haar rode hemdje op een tetrapod en geeft zich over aan de zeewind. De zoom van haar jurk wappert onverwachts heen en weer, waardoor haar intieme zone af en toe zichtbaar wordt.

Bij de warmwaterbron laat een strapless beha haar decolleté uitdagend zien, en je blik wordt vanzelf naar Tsumugi's rondingen getrokken. Haar natte haar kleeft aan haar huid, en haar blik straalt een ietwat ondeugende charme uit. Daar staat Tsumugi, geprezen als "het ultieme, sublieme lichaam van het Reiwa-tijdperk".

Zacht licht viel door de shoji-schermen de kamer in, die in Japanse stijl was ingericht en vrij was van alle overbodige spullen. Tsumugi haakt langzaam haar vingers onder het koord om haar middel en met een aarzelende beweging komt de stof los. Het volgende moment komen de vrijgekomen rondingen volledig in beeld.

Op het zonovergoten strand glimlacht Tsumugi onschuldig terwijl ze water naar je spettert. Ze draagt een gewaagd zwempak met hoge beenuitsnijdingen en een ietwat op bondage geïnspireerde look. De verticale split in haar decolleté trekt de blik op natuurlijke wijze naar haar decolleté, waardoor het onmogelijk is om je ogen af te wenden van haar oogverblindende aanwezigheid.

In deze scène draagt Tsumugi een outfit die doet denken aan die van een secretaresse, en straalt ze een omhelzende warmte uit alsof ze klaar is om al je wensen te vervullen. De zwarte bikini accentueert haar zachte lichaamslijnen, en alleen al door naar haar te kijken verlies je je zelfbeheersing.

Tsumugi staat op de pier, gehuld in een jurk van mesh. De bikini die eronder verborgen zit, is vaag zichtbaar, en in de zacht verstrijkende tijd versmelten jullie silhouetten stilletjes terwijl ze oplossen in de ondergaande zon.

Hoewel ze gewoon door de buurt slentert, draagt Tsumugi een kort T-shirt zonder beha. Terwijl ze zich onschuldig gedraagt en tegelijkertijd de onderkant van haar borsten laat zien, ben jij het die uiteindelijk in de war raakt. Elke keer als ze op haar tenen gaat staan, weet je niet meer waar je moet kijken.

Je blik glijdt alsof je onweerstaanbaar wordt aangetrokken door Tsumugi's blootliggende nek, die zichtbaar is door haar yukata. Door de zachte opening in haar yukata glipt de blote huid van haar binnenkant van haar dij tevoorschijn. Haar vingertoppen glijden langs haar eigen dij – ze is niet langer van plan om ook maar iets te verbergen.

Sasha, in een minirok, glimlacht stralend en wenkt je naar de trap. Ze gaat zitten, verstopt zich tussen haar benen, fluistert dan "dit is alleen voor jou" en haalt zachtjes haar hand weg. Dan begint ze de trap op te lopen. Vanuit een verboden hoek volg je haar achterwerk. Een werkelijk heerlijk moment.