Η Narumi, που συνήθως συμπεριφέρεται με αυτοκυριαρχία και αξιοπρέπεια, στέκεται μόνη της στην κορυφή ενός λόφου όπου δεν υπάρχει κανείς άλλος, παραδίνοντας τον εαυτό της στο ρυθμό σαν παιδί, σχηματίζοντας ένα τόξο. Το ποδόγυρο της φούστας της απλώνεται απαλά. Γυρίζει γύρω-γύρω, και ξανά. Τη στιγμή που σηκώνει αδιάφορα τη φούστα της και αποκαλύπτει τον αισθησιακό της πισινό, επιστρέφει ξανά στην ενήλικη ζωή. Μια γλυκιά παρουσία που φέρνει το ηλιοβασίλεμα.

Η Narumi φοράει ένα υπερμεγέθης αμάνικο μπλουζάκι και σορτσάκι. Καθώς ανεβαίνει τις σκάλες, ο πισινός της ξεπροβάλλει περιστασιακά από το σορτσάκι της. Καθώς ανεβαίνει, κατεβάζει το φερμουάρ της, κάνοντας την καρδιά σας να χτυπάει δυνατά. Η μέρα μόλις ξεκίνησε...

Η Narumi στέκεται στη σκιά του βραχώδους γκρεμού στην παραλία. Οι εκθαμβωτικές αντανακλάσεις από την επιφάνεια του ωκεανού σε κάνουν να αποσπάσεις το βλέμμα σου για μια στιγμή, και εκείνη προχωράει μπροστά. Ακούγοντας τον ήχο των κυμάτων, δεν την κυνηγάς — είναι μια ευτυχισμένη στιγμή, απολαμβάνοντας τις αναλογίες της από απόσταση.

Στην καταπράσινη περιοχή δίπλα στη θάλασσα, η Narumi παίζει φορώντας ένα μπικίνι με ένα πουλόβερ περασμένο στους ώμους της. Όταν φτάνεις στην άκρη του νερού, κάθεσαι. Μοιάζει ακριβώς με γοργόνα. Τα απαλά κύματα παίζουν παιχνιδιάρικα με τον ροδακινί κώλο της, και η γοητεία από τους γοφούς της μέχρι τα δάχτυλα των ποδιών της λιώνει στην αστραφτερή, λαμπερή επιφάνεια της θάλασσας.

Η Narumi σαγηνεύει με έναν αργό χορό σε μια βραχώδη σκηνή με θέα στη θάλασσα. Οι κινήσεις των γοφών της είναι αισθησιακές και συναισθηματικές. Δεν υπάρχει ίχνος ντροπαλότητας σε αυτήν. Εστιάζει σε έναν κόσμο που προορίζεται μόνο για τους δυο σας. Είστε μαγεμένος, χαμένος σε ένα ονειρικό ξόρκι.

Στο λυκόφως, η Narumi γδύνεται ήσυχα μπροστά στον τοίχο ενός παλιού, εγκαταλελειμμένου σπιτιού, μακριά από αδιάκριτα βλέμματα. Στη συνέχεια, κατευθύνεται προς την ακτή. Το δέρμα της, ντυμένο με ένα μπικίνι, καθώς κοιτάζει τον βραδινό ουρανό, λούζεται από τις αποχρώσεις του ηλιοβασιλέματος. Σαν να αποχαιρετά τη μέρα, η Narumi κοιτάζει ατέλειωτα τον ήλιο που δύει.

Ένα ήσυχο πρωινό. Η Narumi είναι με τα εσώρουχά της, τυλιγμένη σε ένα φουτόν. Ακούς το «καλημέρα» της από δίπλα στο μαξιλάρι. Είναι η μόνη που βλέπεις. Ο μεγάλος πισινός της, η καμπύλη της κάτω κοιλιάς της, η αγκαλιάσιμη μέση της και όμως η λεπτή καμπύλη της. Όλοι την ερωτεύονται.