Alacakaranlıkta, uzun bir bornoz giymiş Risako sessizce dans ediyor. Günün sonuna dair bir hüzün havada dolaşıyor ve aniden birine nazikçe sokulma isteği içinden fışkırıyor. Yaklaşan karanlığın sessizliğinde, sana yumuşak bir sesle şöyle diyor: "Hava kararıyor, eve gidelim mi?"

Risako göğsündeki fermuarı indirerek siyah sütyeninin bir kısmını gözler önüne serer. Merdivenleri tırmanır ve sana yukarıdan bakar. Mini eteğinin kenarını olduğu gibi bırakarak kalçalarını yana doğru eğip, masum kıvrımlarını sana doğru uzatır. Görmekle görmemek arasındaki o bıçak sırtı kadar ince sınırda nefesini tutarsın.

Risako, bir sandalyenin kenarında oturmuş, tank top ve stiletto topuklu ayakkabılar giymiş, baştan çıkarıcı bir şekilde kıvrılıyor. Vücudunun alt kısmı, hem önden hem de arkadan cömertçe sergilenen, yüksek kesimli bir T-back ile örtülü. Kanopi arasından yatağa göz attığınızda, kalçalarının dolgunluğundan uyluklarına doğru uzanan tatlı eğim, cazibesiyle sizi mest ediyor.

Beyaz bikini ve hot pantolon giymiş Risako, bahçede size kaygısız bir masumiyetle sesleniyor. Dolgun göğsünü şişirdiğinde, kaburgalarının narin hatları da aynı anda ortaya çıkıyor. Onun yarı saydam teninde yükselen kıvrımlara bayılıyorsunuz. Gözleriniz, o dolgunluk ile narinliğin arasındaki sınırda takılıp kalıyor.

Denizin uğultusu arasında Risako ufka doğru bir şeyler mırıldanır, ancak sözleri rüzgârla birlikte uçup gider. Çok geçmeden güneş batmaya başlar ve onun güzel silueti gün batımının renklerine bürünür, parlak bir ışıltıyla kızarır. Belki de batmakta olan güneşe, seni güzelce ortaya çıkarmasını dilemiştir.

Risako, parlak kırmızı mikro şortuyla verandada duruyor. Belinden kalçalarına kadar uzanan dolgun ve belirgin kıvrımlarını sergiliyor — tam bir Coca-Cola şişesi silueti. Etrafta ağustosböceklerinin sesi duyuluyor. “Bugün biraz rahatlayalım,” diyor sevimli bir sesle.

Risako, "Hey, hey" diyerek perdeyi açıyor ve sizi çadırın içine çekiyor. Dikişsiz kıyafetiyle dört ayak üstüne çöküyor. Kollarını birbirine sıkıştırıyor ve dolgun, çekici göğüsleri ortaya çıkıyor. O, sahip olduğu muhteşem vücut hatlarını utanmadan sergileyen küçük bir baştan çıkarıcı.

Bir dere kenarındaki dağ yolunda, sadece ikiniz, Risako ile baş başa. Issız yolda, sadece böceklerin cıvıltıları yankılanıyor. O, her zamankinden daha rahat, bir şekilde gardını indirmiş, vücudunu nazikçe sana doğru eğiyor. Neredeyse dokunacak kadar yakın ama tam dokunmayacak kadar uzak olan mesafe yavaşça kapanıyor. Onun böyle bir yönü olduğunu fark edince şaşırıyorsun.

Tek parça iç çamaşırı takımı, onun esnek vücut hatlarını ortaya çıkarıyor. Yatakta Risako, kalçalarının dolgunluğundan stiletto topuklu ayakkabılarının uçlarına kadar uzanan parlak kıvrımını, ipeksi pürüzsüz çarşafların üzerinde kaydırıyor. Onun vücuduna, sanki bir sanat eserini hayranlıkla seyrediyormuş gibi bakıyorsunuz.

Mini etek ve karnını açıkta bırakan bir kıyafet giymiş Risako, taş merdivenlerden inerek dereye varır. Etrafta başka kimse yoktur. “Ee, sevimli miyim?” diye gülümseyerek sorar ve eteğini çıkararak ayaklarını şırıldayan dereye daldırır. Soğuk suyun verdiği his, teninde nazikçe yayılır.

Derenin mırıldanışı hoş bir yankı uyandırıyor. Göğüslerinin alt kısımlarını ortaya çıkaran, sıra dışı tasarımlı bir mayo giyiyor. Gözleriniz, yuvarlak ve beyaz kalçalarından bir an bile ayıramıyor. Yavaşça nehre dalıyor. Suyun örtüsüne bürünmüş halde, vücudunu akıntıya teslim ediyor ve nazikçe sallanıyor.

Sedir ağaçlarının arasında beliriyor. Göğsünü açıkta bırakan ve köprücük kemiklerini vurgulayan dar kesim elbisesi, baştan çıkarıcı bir hava yaratıyor. Risako, devrilmiş bir kütüğün üzerine uzanmış, dalların arasından süzülen benekli güneş ışığına kendini teslim ediyor. Şu anda fantezi ile gerçeklik arasındaki sınırda duruyorsunuz.

Risako banyoda duş alırken geceliğini ıslatıyor. Dolgun göğüslerine yönelttiği duş suyu, dekoltesinde bir nehir oluşturuyor; sert su akışı, onun cazibesini daha da artırıyor. Beyaz kalçalarını küvetin kenarına dayayarak, onu lastik top gibi zıplatıyor. Duyularınız da onunla birlikte zıplıyor.

“Ya Kurumi Miyajima günlük hayatınızda tam yanınızda olsaydı?” Bu basit fikirden doğan bu dijital fotoğraf albümü, sizi ona hiç olmadığı kadar yaklaştırıyor. Bir sanat malzemeleri dükkanında yakalanan sıcak ve samimi bir an. Sanat odasında utangaç bir gülümseme. Mutfakta sessiz ve gardını indirmiş bir an. Gün batımında bir bahçede oynarkenki neşeli heyecanı. Bu farklı ortamlarda kameranın yakaladığı şey, gravür idolü Kurumi Miyajima değil, sanki günlük hayatınızın bir parçasıymış gibi görünen Kurumi Miyajima’dır. Büyüleyici gözleri ve karşı konulmaz gülümsemesi her zamanki gibi çekici olsa da, her sayfayı çevirdiğinizde onun yeni bir yönü ortaya çıkıyor — geçip giden bir anın doğal, filtrelenmemiş atmosferinden, kalbinizin bir an durmasına neden olan beklenmedik olgun ifadelere kadar. Her fotoğraf, onun cazibesinin farklı bir yönünü yakalıyor ve sizi doğal bir şekilde onun dünyasının derinliklerine çekiyor. Kurumi’nin kendisinin de söylediği gibi, “Sanırım bu, bir fotoğraf çekiminde şimdiye kadar olduğum en doğal halim.” Bu fotoğraf kitabı, Kurumi Miyajima’nın olduğu gibi rahat ve samimi cazibesiyle dolu. Onu her gördüğünüzde, onu tekrar görmek istersiniz. Bu kitap, Kurumi’yi bugünkü haliyle, tüm karşı konulmaz çekiciliğiyle yakalıyor.

Tsumugi, odada büyük beden kapüşonlu sweatshirt'ünü üstüne geçirmiş, savunmasız bir halde duruyor. Yatakta şakacı bir şekilde boğuşurken, yüzün aniden ona yaklaşıyor. Bakışlarınız kesişiyor ve zaman duruyor. Aranızdaki o küçücük mesafe, göğsünün derinliklerinde sıkıca sıkışıyor.

Tsumugi, balıkçı limanının bulunduğu bir kasabada, nedense nostaljik bir havası olan dar bir sokakta yürüyor. Uzun eteği rüzgarda dalgalanıyor. Güneş ışığına bürünen I beden göğüsleri canlanıyor. Deniz kokusunu taşıyan serin bir esinti esiyor ve saçlarını yumuşakça dalgalandırıyor. Tatlı ve kalıcı koku bana doğru süzülüyor ve nazikçe bana dokunuyor.